W latach 70. współpracował z polskimi archeologami prowadzącymi wykopaliska w bułgarskim Novae. Ok. 1979 związał się z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego w Kairze. Pełnił w nim funkcję naczelnego architekta. Brał udział w misjach archeologicznych w Tell-Atrib, Aleksandrii, Deir el-Bahari i innych. Był autorem niezrealizowanego projektu rekonstrukcji świątyni Tutmoziza III w Deir el-Bahari. Od 1980 przez trzy dekady uczestniczył w badaniach stanowiska archeologicznego w Nea Pafos. Brał też udział w badaniach Mauzoleum Qurqumasa w Kairze. Od lat 90. był kierownikiem Polsko-Egipskiej Misji Konserwatorskiej w Marina el-Alamein.
Był laureatem nagród Rektora w uznaniu wyróżniającego wkładu w działalność uczelni, nagrody Ministra Infrastruktury oraz Generalnego Konserwatora Zabytków za kierownictwo naukowe prac doktorskich. Otrzymał również dyplom Ministra Kultury za udział w pracach Głównej Komisji Konserwatorskiej oraz wykorzystania swojej wiedzy i doświadczenia dla ratowania dziedzictwa kulturowego; nagrodę Ministra Spraw Zagranicznych za wybitne osiągnięcia w dziedzinie badań archeologicznych za granicą;