Wszystkie gatunki rodzaju Grallistrix miały budowę o cechach podobnych do krogulca (Accipiter nisus), które ułatwiały im polowania na drobne ptaki śpiewające.
Szczątki Grallistrix orion odkryto w Barber's Point i Ulupau Head w okręgu Kalaeloa w południowej części wyspy Oʻahu. Według obecnej wiedzy gatunek ten rozpowszechniony był tylko na Oʻahu. Sowa ta wymarła prawdopodobnie w okresie I tysiąclecia n.e., wkrótce po przybyciu na wyspy Polinezyjczyków, którzy sprowadzili ze sobą świnie i szczury polinezyjskie (Rattus exulans). Czynnikiem determinującym wymieranie tego gatunku było niewątpliwie zakładanie przez te ptaki gniazd na ziemi, na co wskazują znajdowane gniazda na wydmach, oraz mała ich płochliwość przed drapieżnikami.
Systematyka i historia badań Sfosylizowane szczątki Grallistrix orion zostały odkryte przez Storrsa L. Olsona i Helen F. James w 1982 roku na wyspie Oʻahu. Wraz z pozostałymi trzema gatunkami został włączony do nowo powstałego rodzaju Grallistrix i opisany w 1991 roku w „Ornithological Monographs”.