We wrześniu 1939 brał udział w walkach w obronie Warszawy. W czasie okupacji hitlerowskiej organizował na Okęciu i Ochocie grupy komunistyczne związane ze Stowarzyszeniem Przyjaciół ZSRR i RRR-Ch "Młot i Sierp", a następnie ze Związkiem Walki Wyzwoleńczej (ZWW). W kwietniu 1941 został wybrany do centralnego kierownictwa Stowarzyszenia Przyjaciół ZSRR. Pod koniec 1941 stał na czele kierownictwa warszawskiej organizacji ZWW. Po powstaniu Polskiej Partii Robotniczej (PPR) w styczniu 1942 natychmiast wstąpił w jej szeregi. Od końca stycznia 1942 był sekretarzem Komitetu Dzielnicowego (KD) PPR Ochota-Okęcie i członkiem KO PPR Warszawa-Lewa Podmiejska. W lutym 1942 w jego mieszkaniu odbyło się organizacyjne posiedzenie KO PPR Warszawa-Lewa Podmiejska. Wiosną 1942, zagrożony aresztowaniem, udał się na pogranicze Kieleckiego i Radomskiego w celu organizowania oddziałów Gwardii Ludowej (GL). W końcu grudnia 1943 został zabity w Kielcach przez żołnierzy polskiego podziemia, którzy uznali go za niebezpiecznego komunistę.