Sawa (słoweń., serb.-chorw. Sava, niem. Save, węg. Száva, łac. Savus) – rzeka na granicy Europy Zachodniej (Kotliny Panońskiej) i Europy Południowej (Półwyspu Bałkańskiego). Największy prawy dopływ Dunaju. Długość – 940 km, powierzchnia zlewni – 95 720 km², średni przepływ – 255 m³/s w Zagrzebiu, ok. 1700 m³/s u ujścia w Belgradzie.
Źródła Sawy znajdują się w Alpach Julijskich, nieopodal zbiegu granic Austrii, Słowenii i Włoch. Płynie w ogólnym kierunku południowo-wschodnim. Przepływa przez trzy stolice: stolicę Słowenii Lublanę, stolicę Chorwacji Zagrzeb i stolicę Serbii Belgrad, a także przez Kranj, Sisak, Slavonski Brod, Šamac, Sremską Mitrovicę i Šabac.
W przybliżeniu od okolic Zagrzebia nabiera charakteru rzeki nizinnej – z powolnym nurtem, szeroką doliną i licznymi meandrami. W dolnym biegu dolina Sawy jest miejscami zabagniona. Uchodzi do Dunaju w stolicy Serbii Belgradzie.
Sawa płynie przez terytoria Słowenii, Chorwacji i Serbii, a w środkowym biegu stanowi północną granicę Bośni i Hercegowiny (na tym odcinku znajduje się Most nad Sawą). Do 1918 Sawa stanowiła granicę pomiędzy Austro-Węgrami a Serbią. Bieg Kupy, Sawy i Dunaju jest uważany za północną granicę Półwyspu Bałkańskiego.