Po wojnie powrócił do pracy w przemyśle węglowym. Zajmował kolejno stanowiska dyrektora technicznego Bytomskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego (1945–1946), członka Rady Techniczno-Ekonomicznej przy Centralnym Zarządzie Przemysłu Węglowego (1946–1949), kierownika oddziału w Przedsiębiorstwie Budowy Zakładów Przemysłowych w Mikołowie (1949–1951). Później był projektantem w Głównym Biurze Projektów Przemysłu Węglowego w Świętochłowicach (1951–1953) i Biurze Projektów Górniczych w Katowicach (1953–1958). 1 lipca 1958 przeszedł na emeryturę.
Z małżeństwa z Marią z Kielmanów nie miał dzieci.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 631 „za zasługi na polu narodowem i społecznem”.
Przypisy
Bibliografia Jerzy Jaros, Antoni Rowiński, [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom XXXII, 1990.
Kategoria:Absolwenci Akademii Górniczej we Freibergu Kategoria:Członkowie Towarzystwa Tomasza Zana Kategoria:Ludzie związani z Ostrowem Wielkopolskim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy inżynierowie górniczy Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1963