Kandydatem ZRP na urząd premiera został 31-letni przedsiębiorca i ekonomista Edmunds Sprūdžs, na funkcję ministra finansów – współtwórca programu gospodarczego partii Vjačeslavs Dombrovskis. Wśród postulatów partii, oprócz reform ekonomicznych, znalazły się zmiany ustrojowe: wprowadzenie urzędu prezydenta wybieranego przez naród, reforma prawa wyborczego zakładająca małe okręgi wyborcze, a także jawne głosowania sejmowe nad wyborem ważnych osób w państwie. W dziedzinie polityki zagranicznej proponuje się dalszą integrację w ramach Unii Europejskiej i NATO, powiększenie budżetu wojskowego do 2% PKB, aktywną politykę energetyczną i transportową UE, a także wyrównanie dopłat bezpośrednich dla łotewskich rolników.
ZRP, na którą na przełomie sierpnia i września chciało głosować 14,4–17,3% wyborców, za głównego partnera koalicyjnego po wyborach uznała „Jedność”.
Dwie centroprawicowe partie uzyskały w Sejmie 42 mandaty, z tego ZRP 22. Ostatecznie ZRP i „Jedność” wraz z łotewskimi narodowcami powołały do życia trzeci rząd Valdisa Dombrovskisa. Następnie Partia Reform została częścią rządu Laimdoty Straujumy.
W kwietniu 2012 ZRP zmieniła nazwę na Partia Reform. Partia istniała do 2015.
Przypisy
Kategoria:Partie i ugrupowania na Łotwie