thumb|150px thumb|190px|Chlamida jako strój tesalskiego jeźdźca Chlamida (stgr. χλαμύς chlamýs) – wierzchni ubiór męski w starożytnej Grecji, rodzaj płaszcza pochodzenia macedońskiego lub tesalskiego.
Była to luźna, krótka (sięgająca do połowy uda) szata wkładana na chiton lub wprost na gołe ciało. Stanowił ją prostokątny płat materiału (najczęściej wełny) o dolnym boku zaokrąglonym, spinany broszą lub zapinką (fibulą) na prawym ramieniu lub z przodu, pod szyją (rzadziej z tyłu), a zakrywający ramię lewe. Przedni górny róg szaty umyślnie zaokrąglano dla uzyskania wijącej się spiralnie linii jej brzegu, co jest jedynym znanym przykładem przykrawania greckich ubiorów. Luźna i powiewna, zmuszała do noszenia pod spodem chitonu lub tunikiWzdymająca się na wietrze, stwarzała także efekt artystyczny, widoczny np. w tzw. fryzie panatenajskim na Partenonie (J. Charbonneaux: La Sculpture grecque classique. Paris 1943-45, tom I, tabl. 64).. Pozwalała na łatwe oswobodzenie lewego ramienia przez przesunięcie zapinki wokół szyi i barkówR. Flacelière: Życie codzienne…, dz. cyt..
Zapożyczona z północy, przyjęła się i rozpowszechniła w V wieku p.n.e. wraz z szerokoskrzydłym kapeluszem (petasos)M.L. Bernhard: Ubiory starożytnej Grecji. Warszawa: Muzeum Narodowe, 1956, s.