Ze względu na dokładność ustalenia położenia lub wielkości fizycznej charakterystycznej dla określonego rodzaju osnów dzieli się ją na klasy: fundamentalną – stanowią ją punkty wyznaczone w sieciach o najwyższej dokładności, które przenoszą na obszar Polski geodezyjny europejski układ odniesienia właściwy dla danego rodzaju osnowy bazową – stanowią ją punkty, które realizują układy odniesienia właściwe dla danego rodzaju osnowy
Punkty osnowy fundamentalnej tworzą punkty wyznaczeń absolutnych, dla których wartość przyspieszenia siły ciężkości została określona z błędem średnim nie większym niż 4,0 x 10-8 m/s2. Zagęszczenie punktów tej klasy nie może być mniejsze niż 1 pkt/15 000 km², natomiast termin ich okresowego przeglądu to nie więcej niż co 5 lat.
Punkty osnowy bazowej tworzą punkty wyznaczeń absolutnych, dla których wartość przyspieszenia siły ciężkości została określona z błędem średnim nie większym 1,0 x 10-7 m/s2 – dla punktów klasy bazowej osnowy grawimetrycznej. Zagęszczenie punktów tej klasy nie może być mniejsze niż 1 pkt/2500 km², natomiast termin ich okresowego przeglądu to nie więcej niż co 10 lat.