Jego symbolem była lilijka przewiązana węzłem płaskim (stąd zwyczajowa nazwa „Ruch płaskiego węzła”). 1981 – Obradował VII Zjazd ZHP, który zalegalizował działalność ruchów programowych, lecz nie dokonał zasadniczych zmian w organizacji. Przywrócono tradycyjną lilijkę z literami ONC – Ojczyzna, Nauka, Cnota). ZHP przestał być członkiem Federacji Socjalistycznych Związków Młodzieży Polskiej (FSZMP). 25 kwietnia 1981 – Ze Związku Harcerstwa Polskiego wystąpił Krąg Instruktorów „Zawisza” w Lublinie, który powołał (czerwiec 1981) do życia nową organizację harcerską pod nazwą „Niezależny Ruch Harcerski” (NRH). Wkrótce do NRH przystąpiło kilka środowisk warszawskich (14 WDH, 70 WDH, 1001 WDH) i z innych miast. Pod koniec roku NRH liczył ok. 1000 członków. 13 grudnia 1981 – Wprowadzenie stanu wojennego i internowanie działaczy opozycji, w tym wielu harcerzy. Związek Harcerstwa Polskiego, jako jeden z nielicznych, nie został zdelegalizowany. Rozpoczął się okres szykan i represji. Zakazano działalności NRH (który zszedł do podziemia). 1982 – Związek Harcerstwa Polskiego w uchwale Rady Naczelnej wyraził poparcie dla Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego. 1982 – Pod presją władz państwowych, władze naczelne ZHP rozwiązały Porozumienie KIHAM. 1983 – II pielgrzymka papieża Jana Pawła II do Polski.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Harcerstwo w latach 1980–1989 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.