W jego składzie brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której 28 lipca 1920 został ranny pod Wólką.
12 kwietnia 1922, za postawę wykazaną podczas I wojny światowej, został odznaczony orderem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:
W okresie dwudziestolecia międzywojennego pozostał w wojsku i pełnił służbę na stanowisku szefa kompanii, a następnie kierownika kancelarii kwatermistrzowskiej pułku. Mieszkał w Cytadeli Warszawskiej – budynek nr 72, mieszkanie 40.
Po wybuchu II wojny światowej, podczas kampanii wrześniowej 1939 w stopniu chorążego był szefem kancelarii pułku. Od 1939 uczestniczył w konspiracji w ramach Rejonu I Obwodu Żoliborz AK, jako adiutant komendanta Rejonu, gdzie odtwarzał struktury 21 pułku piechoty. 11 listopada 1943 otrzymał awans podporucznika. W 1944 w czasie powstania warszawskiego walczył w szeregach Zgrupowania „Żaglowiec”. Po kapitulacji był więziony w obozach jenieckich Altengrabow, Sandbostel i Lubece.
W grudniu 1945 powrócił do kraju i rozpoczął pracę w Powiatowej Radzie Narodowej, a następnie w Radzie Wojewódzkiej we Wrocławiu. W 1955 z uwagi na stan zdrowia roku przeszedł na emeryturę.
Został pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A20-7-29)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.