W grudniu 1918 r. na bazie Dywizji Łotewskiej utworzona została Armijna Grupa Łotwy, siłami której poprowadzona została ofensywa na ziemie łotewskie. Czerwone jednostki łotewskie opanowały większość historycznych terytoriów łotewskich, na których proklamowana została Łotewska Socjalistyczna Republika Radziecka. Jednostki strzelców łotewskich, przekształcone w styczniu 1919 r. w Armię Radzieckiej Łotwy, poniosły jednak klęskę w starciu z silniejszymi liczebnie jednostkami niemieckimi, wspierającymi militarnie rząd niepodległej Republiki Łotewskiej. W marcu 1919 r. zostały zmuszone do wycofania się z Kurlandii, w maju zostały wyparte z Rygi, a następnie ewakuowały się do Łatgalii pod naciskiem wojsk niepodległej Estonii. Tam poważnie osłabiona Armia Radzieckiej Łotwy została przekształcona w 15 Armię. W styczniu 1920 r. oddziały bolszewickie, w tym jednostki strzelców łotewskich, zostały wyparte również z Łatgalii przez sojusznicze wojska łotewskie i polskie.
Czerwoni Strzelcy Łotewscy brali także udział w wojnie polsko-bolszewickiej.