Proces tkania odbywać się może na jedną z trzech możliwych metod: Tkanie w czasie kompilacji (ang. compile-time weaving). W przypadku gdy istnieje kod źródłowy dla danej aplikacji, ajc (kompilator aspektowy) skompiluje go do postaci splecionych binarnych plików klas. Splatanie w tym przypadku jest jednoznaczne z procesem kompilacji, a aspekty mogą być dostarczone w formie binarnej lub źródłowej. Jeśli jakieś aspekty są w procesie kompilacji wymagane przez klasy wynikowe, wówczas tkanie w czasie kompilacji powinno mieć zastosowanie. Aspekty mogą być wymagane w czasie kompilacji klas jeśli np. modyfikują lub dodają pola klas, a inne klasy z tych pól korzystają. Tkanie po kompilacji (ang. post-compile weaving), często również nazywane tkaniem binarnym. Ta metoda ma zastosowanie w przypadku splatania istniejących klas i plików JAR. Tkanie w czasie ładowania (ang. load-time weaving, LTW). Jest to prosta metoda binarnego splatania w czasie gdy ładowarka klas ładuje klasę i definiuje ją w wirtualnej maszynie. Aby ta metoda była dostępna, w kodzie użyta musi zostać jedna z tkających ładowarek klas.
thumb|250 px|AJDT w Eclipsie.