W wyniku silnego wyczerpania kraju długoletnią wojną z Turcją, w 1690 sejm warszawski obniżył komput wojska koronnego i ustalił liczbę husarii na 2810 koni, pancernych na 8500 koni a lekkich na 2500 koni. Zgodnie z tym etatem pułk hetmana polnego koronnego Szczęsnego Potockiego posiadał 6 chorągwi husarskich i 15 pancernych. Łącznie 2070 koni.
W 1699 sejm zwyczajny pacyfikacyjny uchwalił przejście wojska na stopę pokojową. Jazda polska liczyła: 1360 husarzy, 4828 pancernych, 650 wołochów i 900 arkebuzerów. Zgodnie z nowym komputem pułk posiadał wtedy: 5 chorągwi husarskich, 16 chorągwi pancernych; razem 1340 koni.
W związku z rozpoczynającą się wielką wojną północną, w organizacji jazdy narodowego zaciągu zaszły pewne zmiany. W 1702 w strukturze pułku hetmana polnego koronnego Adama Sieniawskiego znajdowały się 3 chorągwie husarskie, 6 chorągwi pancernych – razem 660 koni, a w 1704 to 4 chorągwie husarskie, 8 chorągwi pancernych – razem 710 koni.
W 1710 Walna Rada Warszawska ustaliła liczbę husarii w Koronie na 2080 ludzi, pancernych na 6000 ludzi, a lekkich na 1600 ludzi. Zgodnie z tym etatem pułk hetmana polnego koronnego powinien posiadać 340 husarzy i 490 pancernych.