Limanowskiego 60 (na 450 miejsc) jako siedzibę III zboru.
W 1945 w związku z opuszczeniem miasta przez większość baptystów niemieckich świątynia została przejęta przez państwo jako mienie poniemieckie. Władze państwowe zajęły kościoły baptystyczne przy ul. Nawrot 27, Limanowskiego 60, ul. Rzgowskiej 41A w Łodzi, Aleksandrowie Łódzkim, Konstantynowie oraz szpital „Betlehem” i Dom Diakonis „Tabea”.
W roku 1945 pastorem został Kazimierz Najmałowski. W 1948 roku doszło do wewnętrznych podziałów w zborze pod wpływem modernistycznej teologii. W efekcie podziału powstały dwa zbory, jeden gromadził się przy ul. Abramowskiego, drugi przy ul. Świerczewskiego. W roku 1958 zbór przy ul. Świerczewskiego przyłączył się do Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego.
Budynek zboru przy ul. Nawrot 27 Wspólnota baptystyczna decyzję o budowie własnego obiektu podjęła w połowie lat 70. XIX wieku. Na ten cel w roku 1875 nabyto plac przy ulicy Nawrot 27 (była to posesja Gustawa Scherlinga). Następnie podjęto starania zmierzające do uzyskania zgody władz państwowych na wybudowanie zboru. Projektantem świątyni został architekt Edward Kreutzburg. Prace budowlane ukończono w 1882 roku, a 25 czerwca tego roku budynek został poświęcony i oddany do użytku. Świątynia została zbudowana w stylu neoromańskim, posiadała trzy nawy z emporami.