Jan IV sasko–lauenburski, znany również jako Jan V (ur. 18 lipca 1439, zm. 15 sierpnia 1507) – książę Saksonii-Lauenburg
Był najstarszym synem Bernarda II, księcia sasko–lauenburskiego i Adelajdy (ur. 1410, zm. 1447), córki księcia Bogusława VIII i Zofii holsztyńskiej. Władzę nad księstwem sasko–lauenburskim objął 16 lipca 1463, po śmierci swego ojca.
Potomstwo 12 lutego 1464 Jan (IV) V poślubił Dorotę brandenburską, córkę Fryderyka II Żelaznego. Miał z nią liczne potomstwo : Adelajdę (ur. ?, zm. ?), Zofię (ur. ?, zm. ?), Magnusa I (ur. 1470, zm. 1543) – księcia sasko–lauenburskiego, Eryka II (ur. 1472, zm. 1522) – biskupa w Hildesheim i Münsterze, Katarzynę (ur. ?, zm. ?) - mniszkę, Bernarda (ur. ?, zm. 1524), Jana IV (ur. 1483, zm. 1547) - biskupa w Hildesheim, Rudolfa (ur. ?, zm. 1503), Elżbietę (ur. ?, zm. ok. 1542), Henryka (ur. ?, zm. ?), Fryderyka (ur. ?, zm. przed 1501), Annę (ur. ?, zm. 1504).
Nieślubni: Bernard Saksoński (ur. ?, zm. przed 21 lutego 1549), biskup pomocniczy w Münsterze i Biskup tytularny Ptolemais in Phoenicia (dzisiaj Akka).