Koniec Ery hyboryjskiej wiąże się z ekspansją barbarzyńców oraz kolejnymi kataklizmami, które położyły kresy jej cywilizacji, tworząc początki naszej. Conan z Cymerii żył i walczył mniej więcej pośrodku tego okresu.
Historia Historię Ery hyboryjskiej Robert E. Howard opisał w swoim eseju Era hyboryjska, opublikowanym początkowo w czasopiśmie The Pantagraph. Nawiązania do historii Ery hyboryjskiej można też znaleźć w innych utworach Howarda.
Okres zaraz po Kataklizmie Kataklizm, który miał miejsce ok. 20 000 lat p.n.e., spowodował zmianę układu lądów na Ziemi. W miejscach, gdzie niegdyś istniały potężne królestwa, pojawiło się morze. Z kolei tam, gdzie były wody, pojawiły się lądy. Spowodowało to zagładę cywilizacji Atlantydy oraz innych starszych cywilizacji tam istniejących. Ocaleli potomkowie Atlantydów, zwani Cymeryjczykami, nie zdołali odbudować swojego państwa, cofnęli się do czasów epoki kamienia, uwikłani w morderczą wojnę z Piktami, którzy także stoczyli się do rzędu barbarzyńców. Inny ocalały lud, Lemurejczycy, zamieszkujący obszary na wschód od śródziemnego morza Vilayet, został podbity przez tajemniczy lud ze wschodu i w ciężkiej niewoli także stoczył się do prymitywnego barbarzyństwa.