Wyznaczamy SOż dla każdego żagla osobno Łączymy punkty odpowiadające SOż linią prostą Rysujemy proste prostopadłe do wykreślonej w kroku poprzednim i przechodzące przez punkty odpowiadające SOż Odkładamy na każdej prostej równo odległe odcinki w ilości odpowiadającej powierzchni żagla innego niż rozpatrywany Łączymy ostatnie odcinki prostą Przecięcie wykreślonej prostej z prostą łączącą SOż poszczególnych żagli jest SOż układu dwóch żagli
W przypadku ilości żagli większej niż dwa postępujemy w sposób analogiczny. W pierwszym etapie wyznaczamy SOż dwóch sąsiednich żagli (np. grota i foka). Następnie z uzyskanego SOż układu dwóch żagli i SOż żagla trzeciego (np. bezana) wyznaczamy wypadkowy SOż dla układu trzech żagli (foka, grota i bezana).
Metoda ta nie uwzględnia różnicy w wydajności wytwarzania siły aerodynamicznej na żaglach różnego typu. Żagle przednie, które pozbawione są masztu i bomu są znacznie wydajniejsze ze względu na brak zaburzenia przepływu. Fakt ten jest uwzględniany przy bardziej skomplikowanych formułach obliczających położenie SOż.