Zwolennik masowego przyłączenia unitów do Kościoła prawosławnego. W 1839 wspólnie z biskupami Antonim Zubką i Józefem Siemaszką zorganizował w Połocku synod, w czasie którego ogłoszono przejście wszystkich unickich struktur na ziemiach białoruskich i litewskich, razem z wiernymi, pod jurysdykcję Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Zachował uzyskaną w Kościele unickim godność biskupią i w 1840 został mianowany prawosławnym biskupem połockim, zaś w 1841 – podniesiony do godności arcybiskupiej. W 1866 wszedł w skład Świątobliwego Synodu Rządzącego, ustępując równocześnie z pełnionego urzędu. Zmarł w Petersburgu w 1879 i został pochowany w swoim majątku Lubaszkowo.
Przypisy
Bibliografia D. Błażejowśkyj, Ієрархія Київської церкви (861–1996). – Львів: Каменяр, 1996. – С. 288.
Kategoria:Biskupi Kościoła unickiego w Imperium Rosyjskim Kategoria:Konwertyci na prawosławie z grekokatolicyzmu Kategoria:Biskupi połoccy Kategoria:Urodzeni w 1791 Kategoria:Zmarli w 1879