Jednocześnie w latach 1948–1952 wykładał jako docent higienę i choroby zakaźne na Uniwersytecie Warszawskim. W 1953 został profesorem nadzwyczajnym w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, gdzie wykładał higienę i patofizjologię zwierząt (1953-1962), a jako profesor zwyczajny – fizjologię zwierząt (1962-1965). W SGGW pełnił kolejno funkcję kierownika (1953-1962) i kuratora (1962–1964) Katedry Fizjologii oraz kierownika Katedry Fizjologii Zwierząt (1962-1965).
Od 1955 związany był również Instytutem Fizjologii i Żywienia Zwierząt Polskiej Akademii Nauk w Jabłonnie k. Warszawy, gdzie był przewodniczącym Rady Naukowej (1955-1969), zastępcą dyrektora (1960-1978) i kierownikiem (1970-1980) Zakładu Neurofizjologii oraz kuratorem Pracowni Histologicznej (1965-1970). W 1980 przeszedł na emeryturę. Zmarł 25 kwietnia 1992 w Warszawie.