462.
Miejscowość jako miasto pod zlatynizowaną nazwą Uschye we fragmencie wymieniającym kasztelana ujskiego Bogusława łac.Boguslao castellano de Uschye wspomniana jest w łacińskim dokumencie wydanym w Gnieźnie w 1280 roku, sygnowanym przez króla polskiego Przemysła II„Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski”, tom I, Biblioteka Kórnicka, Poznań 1877, str.464.. Kolejny łaciński dokument wydany przez tego króla w Gnieźnie w 1283 roku wymienia miejscowość pod nazwą Usze, podając imię kasztelana ujskiego Bogusława we fragmencie „Boguslavo castellano de Usze”„Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski”, tom I, Biblioteka Kórnicka, Poznań 1877, str.486..
Historia Miasto, a wcześniej gród, leżało przy granicy Pomorza, Wielkopolski oraz Nowej Marchii należącej do Brandenburgii i pełniło rolę ważnego lokalnego ośrodka pomiędzy Polską a Brandenburgią oraz księstwami pomorskimi. Miejscowość w 1413 leżała w powiecie nakielskim, a w 1430 w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1430 była siedzibą własnej parafii, a w 1508 należała do 1510 do dekanatu Oborniki.