Podzielić je można następująco: na popełniane świadomie, czyli na sofizmaty i na popełniane nieświadomie, będące wynikiem niestaranności w formułowaniu myśli lub niewiedzy.
Przykłady argumentacji nierzeczowych: argumentum ad auditorem (argument odwołujący się do audytorium) argumentum ad baculum (argument odwołujący się do kija) argumentum ad consequentiam (argument odwołujący się do następstw) argumentum ad dictionarium (argument odwołujący się do słownika) argumentum ad hominem (argument odwołujący się do człowieka) argumentum ad ignorantiam (argument odwołujący się do niewiedzy) argumentum ad feminam (argument odwołujący się do tego, iż dyskutant jest kobietą) argumentum ad legem (argument odwołujący się do prawa) argumentum ad misericordiam (argument odwołujący się do litości) argumentum ad naturam (argument odwołujący się do natury) argumentum ad numerum (argument liczby) argumentum ad personam (argument wymierzony w osobę) argumentum ad populum (argument odwołujący się do upodobań ludu) argumentum ad temperantiam (argument do umiaru) argumentum ad traditionem (argument odwołujący się do tradycji) argumentum ad vanitatem (argument odwołujący się do próżności) argumentum ad verecundiam (argument odwołujący się do autorytetu) argumentum ad clamamus