Od początku jednak, co potwierdza porównanie z rytem aleksandryjskim, prefacja jest pierwszą, integralną częścią kanonu rzymskiego.
Części Prefacja składa się z czterech części: I: Dialog Wstępny (dialog kapłana z wiernymi) II: Formuła Otwierająca (Zaprawdę godne to i sprawiedliwe...) III: Część Główna (wychwala czyny Boga - w każdej prefacji inna) mały|Prefacja wielkanocna (III, IV) i początek SanctusIV: Formuła Końcowa (prowadząca do aklamacji Święty, święty...)
Starodawność i znaczenie dialogu otwierającego Dialog na początku prefacji rozpoczynającej Kanon rzymski jest jedną z najstarszych formuł liturgicznych. Pochodzi z liturgii żydowskiej. Trzeci wers „dzięki składajmy” ma swe korzenie w wezwaniu do dziękczynienia (dosł. eucharistía), które w trakcie żydowskiego sederu paschalnego przewodniczący kieruje do obecnych, zachęcając ich do włączenia się duchowo w uroczyste błogosławieństwo zwane birkat ha-mazon. Jest ono wygłaszane przy trzecim kielichu.