Górczyk, Kościół i kaplica grobowa Krasińskich w Opinogórze, "Studia Mazowieckie ", nr 1 (2014), 103–111..
Zmarł 24 listopada 1858 w Warszawie, a pochowany został w Opinogórze. Społeczeństwo zapamiętało jego antypolską postawę w czasie i po upadku powstania. Zarządca dóbr opinogórskich Feliks Karpiński tak pisał o tym przy okazji pogrzebu Zygmunta Krasińskiego, który przeżył ojca o zaledwie trzy miesiące: „Rozhowor był w Opinogórze wielki. Samych wielkich pań i panów zjechało się do stu, dwieście koni zwoziło i odwoziło gości... pogrzeb ten, reprezentowany przez obywatelstwo, był demonstracją narodową; na pogrzebie generała nie było wcale obywateli; osiemdziesięciu mnichów zastępowało wszystkie stany...”Brandys, Koniec..., t.V, s. 310..
Życie prywatne Wincentego Krasińskiego i jego działalność polityczną w latach 1815–1825 omawia Marian Brandys w reportażu historycznym pt. Czcigodni weterani, opublikowanym w cyklu Koniec świata szwoleżerów (1972). Opierając się na korespondencji prywatnej generała Brandys portretuje go jako przedstawiciela elity ówczesnego Królestwa Polskiego.