thumb|Erwin von Witzleben przed Volksgerichtshof po zamachu na Hitlera 1944 Erwin von Witzleben (ur. 4 grudnia 1881 we Wrocławiu, zm. 8 sierpnia 1944 w Berlinie) – niemiecki wojskowy, feldmarszałek, kluczowa postać opozycji antyhitlerowskiej upatrywana na przyszłego głównodowodzącego Wehrmachtu, naczelny dowódca wojsk niemieckich na Zachodzie (1941–1942), wsławił się przełamaniem Linii Maginota. Po nieudanym zamachu 20 lipca stracony. Uczestnik I i II wojny światowej.
Życiorys Pochodził z turyńskiej rodziny o tradycjach wojskowych. Ukończył pruską szkołę kadetów i 22 czerwca 1901 roku w stopniu podporucznika rozpoczął służbę w legnickim 7 Pułku Grenadierów im. Króla Wilhelma I. W 1910 awansowany na porucznika.
Na początku I wojny światowej służył jako adiutant w 19 Rezerwowej Brygadzie Piechoty. W październiku 1914 awansowany na kapitana objął stanowisko dowódcy kompanii w 6 Rezerwowym Pułku Piechoty. Później awansował na dowódcę batalionu w tym samym pułku i brał udział w bitwie pod Verdun oraz w walkach we Flandrii i Szampanii. Poważnie ranny, został odznaczony Krzyżem Żelaznym. Po kuracji w szpitalu przechodzi szkolenie w Sztabie Generalnym i kończy udział w wojnie na stanowisku sztabowym w 121 Dywizji Piechoty.