Labry zielone, podbite srebrem.
Kliński II a (Klinski, Rautenberg-Klinski, Rautenberg-Kliński, Junosza odmienny): Jak poprzedni, ale baran nieostrzyżony, pole czerwone, w klejnocie pięć piór strusich, białe między czerwonymi, labry o wierzchu czerwonym.
Najwcześniejsze wzmianki Wariant I znany z pracy Dachnowskiego (Herbarz szlachty Prus Królewskich) oraz Niesieckiego (Korona polska). Wariant I a wymieniany także przez Dachnowskiego i Niesieckiego, a ponadto (z drobną różnicą) przez Ostrowskiego (Księga herbowa rodów polskich, jako Junosza II) oraz Uruskiego (Rodzina. Herbarz szlachty polskiej). Wariant ten pochodzi z nagrobka Jana Klińskiego z kościoła w Radziejewie z 1614. Wariant II b znany z Nowego Siebmachera (jako Klinski), oraz Ostrowskiego (Junosza III b). Wariant II został opisany słownie przez Małachowskiego (Zbiór nazwisk szlachty), zrekonstruowany przez Ostrowskiego (jako Rautenberg). Wariant II a pochodzi z Siebmachera (pod nazwą Rautenberg-Kliński).