Od września 1939 miała grać ponownie w Teatrze Polskim w Poznaniu, ale plany te zmieniła wojna. Podczas okupacji hitlerowskiej została zatrzymana i umieszczona w obozie przejściowym, z którego skierowano ją do Generalnego Gubernatorstwa. Początkowo zatrzymała się w Częstochowie, gdzie pracowała jako kelnerka w restauracji. Następnie udała się do Warszawy, gdzie przeżyła powstanie warszawskie, a następnie po jego upadku wypędzenie do obozu w Pruszkowie. Po wyzwoleniu powróciła do Poznania, na scenę Teatru Żołnierza. Po roku znalazła się w organizowanym przez Stefanię Domańską Teatrze im. Cypriana Norwida, ale grała tam tylko jeden sezon (jako Olena Królikowska). Kolejne trzy sezony grała w Państwowym Teatrze Dolnośląskim we Wrocławiu. Od sezonu 1949/1950 do przejścia na emeryturę związana była z Teatrem Polskim w Poznaniu.
Bibliografia
Marcin Robert Maź, Materiały otrzymane z archiwum Teatru Polskiego w Poznaniu od p. Marcina Adamczaka
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Aktorki związane z Poznaniem Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1994