Gioacchino di Giacomo Torriani da Venezia (ur. 1417 w Wenecji, zm. 1 sierpnia 1500 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, dominikanin, 36. generał zakonu dominikańskiego, inkwizytor.
O jego dzieciństwie i wczesnej młodości wiadomo jedynie, że wstąpił do zakonu dominikanów i uczył się filozofii w weneckiej szkole Paolo della Pergolla. W latach 1450–1453 studiował teologię w weneckim konwencie dominikańskim Santi Giovanni e Paolo. Od 1453 przez trzy lata był mistrzem studiów w studium generalnym w konwencie św. Augustyna w Padwie. Od 1456 był członkiem fakultetu teologicznego Uniwersytetu Padewskiego. 22 lutego 1459 uzyskał tytuł Mistrza (Magistra) Teologii. Od 1461 prowadził wykłady z metafizyki na wydziale sztuk uniwersytetu padewskiego i pełnił funkcję regenta studium generalnego w padewskim konwencie św. Augustyna. W latach 1465–1469 i ponownie 1475–1476 był przeorem klasztoru Santi Giovanni e Paolo w Wenecji. W latach 1474–1477 (z kilkumiesięczną przerwą w 1475) sprawował funkcję inkwizytora Vicenzy.