Vincenzo Bandello (ur. 1435 w Castelnuovo Scrivia, zm. 27 sierpnia 1506 w Altomonte) – włoski duchowny katolicki, dominikanin, 37. generał zakonu dominikańskiego, teolog, inkwizytor.
Urodził się w Castelnuovo Scrivia w diecezji Tortona. Wstąpił do klasztoru dominikańskiego św. Sabiny w Asti w 1458, ale jeszcze jako nowicjusz został przeniesiony do klasztoru św. Dominika w Bolonii i tam złożył śluby zakonne. Należał do Kongregacji Lombardzkiej, reprezentującej zreformowaną, obserwancką gałąź zakonu dominikańskiego. 8 czerwca 1465 w Bolonii przyjął święcenia kapłańskie, a obradująca w tym roku w Novarze kapituła generalna zakonu przydzieliła go do bolońskiego studium generalnego. Niedługo potem przeniesiono go do klasztoru S. Maria di Castello w Genui, gdzie przebywał do 1470. W tym roku uczestniczył w zebraniu kapituły Kongregacji Lombardzkiej w Vicenzy, a następnie w zebraniu kapituły generalnej zakonu w Awinionie, która mianowała go magistrem studium generalnego w Bolonii na rok akademicki 1470/71. Później przez pewien czas był członkiem konwentu Santa Maria delle Grazie w Mediolanie (ok. 1475), po czym ponownie wrócił do Bolonii na stanowisko bakałarza Sentencji (1478–1479). W latach 1481–1483 sprawował funkcję przeora konwentu św. Marka we Florencji.