Wojna rosyjsko-perska (1804–1813) – wojna terytorialna pomiędzy Persją Kadżarów a Rosją. Terytorium spornym między szachem perskim Fath Ali Szah Kadżar a carem Rosji Aleksandrem I był pas ziemi między wybrzeżem Morza Kaspijskiego a Morza Czarnego (współczesny Azerbejdżan, Gruzja, Armenia). Wojna zakończyła się traktatem z Gulistanu, w którym większość terytorium spornego przypadła Rosji.
Przed wojną Władcy perscy mieli zwierzchnictwo nad tymi spornymi terytoriami przez setki lat, lecz ostatni przedstawiciel dynastii Zand Lotf Ali Chan stracił zwierzchnictwo po dwóch przegranych wojnach z Rosją. Lotf Ali Chan został zamordowany, a nowy władca Agha Mohammad Chan Kadżar najechał na stracone terytoria dokonując rzezi (m.in. Tbilisi), chcąc w ten sposób zmusić do ponownego uznania zwierzchnictwa Persji. Szach został jednak szybko zamordowany, co wykorzystała Rosja i dokonała aneksji Gruzji. Rosja prowadziła też rozległą akcję dyplomatyczną, by uzależnić pozostałe państwa od siebie. Te terytoria miały być przyczółkiem do wojny z Turcją. Kiedy Rosja została wplątana w wojny napoleońskie, Szach perski postanowił wykorzystać sytuację i odzyskać kontrolę nad tamtymi ziemiami.