Zajmował się też reżyserią operową.
W latach 1976 do 1978 pod firmą Radio Bremen ukazała się seria sześciu rozrywkowych programów telewizyjnych prowadzonych przez Loriota, który moderował program siedząc na zielonej kanapie. Programy składały się ze scenek fabularnych i filmów rysunkowych według rysunków Loriota.
Wyreżyserował także dwa filmy: Ödipussi (1988) i Pappa Ante Portas (1991) w których wystąpił wraz z Evelyn Hamann. W pierwszym z nich grał podstarzałego pracownika handlu meblami, maminsynka terroryzowanego przez 80-letnią mamusię, który po wielu perypetiach zakochuje się szczęśliwie w pani psycholog. W drugim grał przedwcześnie emerytowanego dyrektora, który usiłuje zorganizować życie swojej rodziny według zasad, które bez powodzenia realizował w swoim przedsiębiorstwie.
Od początku lat osiemdziesiątych pokazywał się coraz rzadziej w telewizji, za to niemieckie stacje telewizyjne często wznawiały jego wcześniejsze programy. Ostrze jego satyry wyśmiewało styl życia mieszczaństwa zachodnioniemieckiego.