Zbór Łódź-Widzew Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego – jeden z dwóch zborów adwentystycznych w Łodzi (obok Łódź-Górna), działający na dzielnicy Widzew, należący do okręgu łódzkiego diecezji wschodniej Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w RP.
Historia Łódzki zbór adwentystyczny powstał w 1895 r. i był pierwszą społecznością adwentystyczną na terenie Królestwa Polskiego. Adwentyzm dotarł do Łodzi za sprawą dwóch stolarzy z Wołynia, Karola Fendela i Józefa Szlodzińskiego, którzy w 1893 r. przybyli do miasta i zamieszkali w domu pastora baptystycznego, Adama Lacha. Pastor wraz ze swoją rodziną i niemieckojęzycznymi członkami swojego zboru zdecydowali się przyjąć wierzenia adwentystów, z którymi zapoznali ich wołyńscy stolarze. Po dwu latach misja hamburska, pod którą podlegała administracyjnie Łódź, wysłała do miasta pierwszego adwentystycznego duchownego – kazn. Johana H. Lebsacka, który przekształcił społeczność w regularny zbór.