Szyja i dziób podobne do innych czapli, nogi dość potężne, podobne do indyka („Poullets d'Inde”), lecz nieprzystosowane do długotrwałego biegania, o barwie zielonej.
Zachowanie Według opisu wynika, że ślepowron duży miał silnie zbudowane skrzydła i w przeciwieństwie do innych przedstawicieli swojego rodzaju z sąsiadujących wysp był sprawnym lotnikiem.
Biotop Ślepowron duży preferował słodkowodne tereny, przede wszystkim ze świeżą, wolno płynącą wodą.
Pożywienie Preferowanym pokarmem Nycticorax duboisi były ryby.
Wymarcie Szczątki Nycticorax duboisi zebrane przez Bertranda Kervazo w 1974 roku przechowywane są w Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu. Ptak ten wymarł przypuszczalnie około 1700 roku w wyniku polowań, ze względu na smaczne mięso tych ptaków. Ostatecznie w opisach z 1705 roku brak jest wzmianek o obecności tego gatunku na wyspie. Równie prawdopodobnymi przyczynami było zajęcie ich siedlisk przez ludzi, jak również wprowadzenie obcych gatunków, przede wszystkim drapieżników. Zauważyć należy, że każda z tych przyczyn jest jedynie przypuszczeniem, ponieważ nie jest znana bezpośrednia przyczyna ich wymarcia.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Czaplowate Kategoria:Wymarłe ptaki Afryki Kategoria:Wymarłe ptaki holocenu Kategoria:Wymarłe pelikanowe Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1907 roku Kategoria:Fauna endemiczna Réunionu