Kąt ostrzału bez zmiany pozycji w zależności od źródeł określany jest na 47° do 50°. W starszej literaturze baterii „duńskiej” był na ogół przypisywany numer baterii 33, jednak nowsze analizy pozwoliły na jej prawidłowe zidentyfikowanie jako baterii nr 32, co wynika m.in. ze wspomnień dowódców, dokumentów dotyczących przydziału dział i pomiarów działobitni. Amunicja do armaty nie była produkowana w kraju z uwagi na jej nieopłacalność, pochodziła z zakupów zagranicznych.
Bateria podczas kampanii wrześniowej XXXII bateria została zmobilizowana w trakcie mobilizacji alarmowej w grupie zielonej w czasie 36 godzin, przez dywizjon artylerii nadbrzeżnej. W czasie wojny baterią dowodził od 26 sierpnia 1939 ppor. mar. Jerzy Broniewicz, a od 6 września 1939 r. por. mar. Kazimierz Wnorowski. W skład baterii weszła sekcja obrony przeciwlotniczej z dwoma ckm wz. 1908 na podstawach morskich zamontowanych na wybetonowanych stanowiskach. Ponadto na stanowisku kierowania zamontowano dalmierz artyleryjski.
Po 13 września 1939 r.