25 marca 2014 został opublikowany raport końcowy kanadyjskiej komisji. Wypadek samolotu First Air oficjalnie zakwalifikowano jako CFIT (kontrolowany lot ku ziemi). Ustalono, że samolot w końcowej fazie podejścia, pomimo sprawnie działającego lotniskowego systemu naprowadzania ILS, rozbił się na wzgórzu oddalonym o 2 km na prawo od osi pasa. Jako prawdopodobną przyczynę zejścia z zakładanego kursu określono nieumyślne poruszenie sterownicą przez osobę w kokpicie, które spowodowało niezauważoną przez załogę zmianę trybu pracy autopilota.
Wśród najważniejszych przyczyn katastrofy raport wskazuje również zbyt późne wejście na ścieżkę zniżania, co spowodowało rozproszenie uwagi pilotów w krytycznym momencie, jak i ewidentny błąd w zarządzaniu zasobami załogi: drugi pilot, pomimo świadomości odchylenia od prawidłowego kierunku lotu, poza komunikacją werbalną nie podjął żadnych działań w celu naprawienia sytuacji. Co zdumiewające, nagranie z rejestratora rozmów w kokpicie ujawniło, iż podczas końcowego podejścia pierwszy oficer informował kapitana kilkanaście razy o odchyleniu kursu od ścieżki wyznaczonej przez sygnał systemu ILS, jednak żadna reakcja w tym czasie nie została podjęta. Procedura odejścia na drugi krąg została wszczęta dopiero w momencie, gdy rozległ się alarm systemu GPWS.