Zygmunt Fok (ur. 2 maja 1928 w Przemyślu, zm. 25 września 2015 w Milanówku) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.
Życiorys Oficjalnie zadebiutował 25 maja 1956 na deskach Teatru Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze jako Giacomo w spektaklu Huzarzy Pierre-Aristide Bréala w reż. Zbigniewa Koczanowicza, choć już 11 września 1953 wystąpił na tej samej scenie w sztuce Nowe szaty króla Aleksandra Maliszewskiego na motywach bajki Hansa Christiana Andersena w reż. Stanisława Cegielskiego. W 1963 zdał aktorski egzamin eksternistyczny.
Występował na scenach Teatru Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze (1956–1961), Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1961–1967), Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (1967–1974), Teatru Żydowskiego im. Estery Racheli Kamińskiej (1974–1976) oraz Teatru Narodowego w Warszawie (1976–1989).
Występował również w Teatrze Telewizji, m.in. w spektaklach: Zaczarowane koło Lucjana Rydla w reż. Kazimierza Brauna (1964), Noce i dnie Marii Dąbrowskiej w reż. Izabelli Cywińskiej (1971), Eryk XIV Augusta Strindberga w reż. Macieja Prusa (1972) oraz w Płaszczu Nikołaja Gogola (1973) i Śmierci Tarełkina Aleksandra Suchowo-Kobylina (1973) w reż. Izabelli Cywińskiej, a także w przedstawieniu Tym razem żegnaj na zawsze Barbary Borys-Damięckiej w reż.