Hipotezę tę zbadali później Ramon Brasser i Alessandro Morbidelli, koncentrując się na skali bombardowania wywołanego przez hipotetyczną planetę. Obliczyli, że aby wywołać Wielkie Bombardowanie, zgodne z ocenami opartymi na liczbie kraterów na Księżycu, Planeta V musiałaby usunąć 95% planetoid z pasa istniejącego przed tą epoką, lub 98% wewnętrznego pasa planetoid (o półosiach wielkich < 2,5 au). Taki scenariusz wymagałby obecności planety o masie 0,5 masy Marsa na orbicie przecinającej cały pas planetoid przez 300 milionów lat. W żadnej symulacji nie był obserwowany taki scenariusz. W kilku procentach symulacji planeta pozostawała w wewnętrznej części pasa dostatecznie długo, ale aby wywołać Wielkie Bombardowanie, wewnętrzny pas musiałby mieć początkowo 4-13 razy większą masę i 10-24 razy większe zagęszczenie orbit, niż pozostała część pasa.
Przebadany został także scenariusz, w którym źródłem impaktorów byłyby domniemane pasy planetoid krążące pomiędzy planetami wewnętrznymi. Autorzy zwrócili uwagę, że brak obserwowanych pozostałości takich pasów nakłada silne ograniczenie na tę hipotezę, wymagając utraty 99,99% krążących tam obiektów przed zniszczeniem Planety V.