Do dymisji podali się i przeszli na stronę opozycji ambasadorowie Libii urzędujący w Indiach, Tunezji, USA, Chinach, Indonezji, Wielkiej Brytanii i Malezji, a do dymisji w proteście przeciwko nadmiernemu stosowaniu przemocy wobec demonstrujących podał się minister sprawiedliwości Mustafa Muhammad Abd ad-Dżalil, ale informacja ta nie ma jeszcze potwierdzenia w źródłach rządowych Libii. Z kolei koalicja duchownych Sieć Wolnych Ulemów Libii wezwała do rebelii, którą określiła jako obowiązek każdego muzułmanina, a wpływowy egipski duchowny Jusuf Al Kardawi wydał fatwę nakazującą żołnierzom libijskim zabicie Kaddafiego. Minister spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii William Hague, powiedział, iż pojawiły się nieoficjalne pogłoski, że Muammar Kaddafi mógł uciec do Wenezueli. Władze tego kraju zaprzeczyły jednak wszelkim spekulacjom o przyjęciu Kaddafiego, podobnie jak libijski minister informacji. Seif al-Islam Kaddafi ogłosił natomiast wieczorem utworzenie komisji śledczej ds. zbadania aktów przemocy podczas zamieszek, do której wejdą przedstawiciele libijskich i zagranicznych organizacji praw człowieka.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kalendarium wojny domowej w Libii przed interwencją międzynarodową · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.