Wzajemna nieufność między dwiema społecznościami doprowadziła w pierwszych latach istnienia niepodległego Cypru do faktycznego paraliżu państwa. Reprezentanci Turków cypryjskich konsekwentnie odrzucali grecki projekt systemu podatkowego, domagali się powołania odrębnych rad miejskich w pięciu największych miastach wyspy (wbrew apelom prezydenta Makariosa III o tworzenie mieszanych rad, mogących zbliżyć obydwie grupy narodowe, a zgodnie z konstytucją) oraz nie zgadzali się na powołanie jednej armii Cypru złożonej z przedstawicieli obydwu narodowości.
W zaistniałej sytuacji prezydent i zarazem zwierzchnik Cypryjskiego Kościoła Prawosławnego, arcybiskup Makarios III przedstawił pierwszy projekt zmian w konstytucji, zakładający likwidację odrębnych izb narodowych w Izbie Reprezentantów, narodowych rad miejskich i zasady proporcjonalnej obsady stanowisk w administracji (7:3), z powodu jej nieprzestrzegania (na korzyść Turków). W ocenie Turków cypryjskich przyjęcie zmian oznaczałoby pozbawienie ich wszelkich gwarancji prawnych, ostatecznie zaś zmiana konstytucji i realizacja idei enosis, której zwolennikiem był Makarios III.