W 1947 powrócił do kraju i do 1955 mieszkał w Łodzi, gdzie po trzech latach częstej zmiany miejsc pracy został zatrudniony w tamtejszym Teatrze Powszechnym. Od 1954 rozpoczął pracę w Teatrze Polskim w Warszawie, do pracy przez rok dojeżdżał z Łodzi. Pod koniec 1957 otrzymał funkcję skarbnika w Zarządzie Głównym Związku Zawodowego Pracowników Instytucji Artystycznych, wkrótce otrzymał stanowisko sekretarza w Krajowym Zarządzie Sektora Techniczno-Administracyjnego. Równolegle przewodniczył Klubowi Polskich Techników Teatralnych, w którego powstaniu uczestniczył. W lipcu 1959 został przewodniczącym Zarządu Głównego Związku Zawodowego Pracowników Instytucji Artystycznych. Dwa lata później otrzymał członkostwo w Radzie Kultury i Sztuki. W 1961 współtworzył, a następnie przez krótki czas był prezesem w przedsiębiorstwie jubilerskim ORNO. Od drugiej połowy 1961 do końca 1981 pełnił funkcję starego radcy w Biurze Znaku Jakości. Od 1994 do śmierci był radnym Miasta Stołecznego Warszawy. Miał czwórkę dzieci: Bohdana, Wojciecha, Annę i Małgorzatę. Pochowany na Starym cmentarzu na Służewie w Warszawie.