12 kwietnia 1963 został dowódcą 10 Batalionu Powietrznodesantowego w Oświęcimiu. W 1965 został przedterminowo awansowany na podpułkownika za udział w ćwiczeniu "Burza Październikowa" w Erfurcie na terenie NRD, gdzie dowodził desantowaniem całego batalionu w warunkach zbliżonych do bojowych. Dowodzony przez niego batalion zajął dwukrotnie pierwsze miejsce w dywizji na podstawie wyników uzyskanych podczas Inspekcji Sił Zbrojnych. W 1968 został przeniesiony na stanowisko dowódcy 16 Kołobrzeskiego Batalionu Powietrznodesantowego w Krakowie. Od 1968 do 1971 był attaché wojskowym, morskim i lotniczym PRL w Brukseli. W 1972 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 6 Pomorskiej Dywizji Powietrznodesantowej do spraw liniowych w Krakowie, a w następnym roku szefa sztabu – zastępcy dowódcy tego związku taktycznego. Podczas służby w tej dywizji wykonywał skoki ze spadochronem. W okresie od 26 listopada 1973 do 15 maja 1974 dowodził I zmianą Polskiej Wojskowej Jednostki Specjalnej w Doraźnych Sił Zbrojnych Organizacji Narodów Zjednoczonych na Bliskim Wschodzie. Organizował polskie misje pokojowe w Egipcie i na Wzgórzach Golan w Syrii. Dowodzony przez niego kontyngent liczył 1060 żołnierzy.