Pałac Letni cesarzowej Elżbiety Bartolomeo Rastrelli zaprojektował dla cesarzowej wspaniałą rezydencję w stylu rosyjskiego baroku. Cesarzowa zażyczyła sobie by budowla zbudowana była w stylu weneckich pałaców. W Pałacu Letnim znajdowało się ponad 150 pomieszczeń, cerkiew, galerie i wielka sala. Przed pałacem znajdowała się imponujących rozmiarów fontanna, otoczona marmurowymi rzeźbami. Wstępu na teren pałacowy broniła monumentalna brama, ozdobiona dwugłowymi orłami. Na fasadach znajdowały się ryzality, były one także dekorowane pilastrami. Parter był murowany, piętro wykonane z drewna. Pałac pomalowano w jasnym odcieniu różu. Główna fasada z kolumnami korynckimi i mezzanino ozdobionym rzeźbami zwrócona była w kierunku północnym, w stronę Pola Marsowego i Ogrodu Letniego. Fasada południowa znajdowała się od strony Fontanki. Wnętrza udekorowane były dziełami sztuki, obrazami, rzeźbami oraz złotem. Podłogi wyłożono mozaikami i parkietami. W ogrodach pałacowych powstał budynek ermitażu oraz herbaciarnia. Znajdowała się tu także zagroda, w której trzymano słonie. Powstał także system fontann, podobnych do tych jakie znajdowały się w pobliskim Ogrodzie Letnim. Elżbieta bardzo lubiła swoją nową rezydencję.