Pierwsza wzmianka o rodzie z 1559 (Drewes i Merten Jerke), kolejne z lat 1603 (Andreas Garcke), 3 lipca 1607 (Urban, Thomas i Andreas Jorken), 1658 (Andreas i Jurgen Die Jarcken w Gostkowie i Friedrich Jarck z Dąbrówki), 1684 (Christian, syn Jurgena, brat Jurgena), 1712 (Krzysztof Jarke, przeniósł się do Torunia, gdzie jeszcze w 1733 wzmiankowany jako kupiec), 1756 (Johann von Jarcke). Dział należący do Jarków w Gostkowie przeszedł drogą ożenku w posiadanie Grabowskich. Linia toruńska Jarków żyła jeszcze pod koniec XVIII wieku, Samuel Jarcke, potomek Christopha, zmarł w 1791 jako notariusz. Z rodziny tej pochodził Johann Ludwig Yorck von Wartenburg, który, wstydząc się swego pochodzenia z drobnej szlachty osiadł na Śląsku w Oleśnicy Małej i wylansował teorię o pochodzeniu od angielskich Yorków, których herb wraz z tytułem hrabiowskim zatwierdził mu 3 czerwca 1814 król pruski. Johann Ludwig dał w ten sposób początek hrabiowskiemu, śląskiemu rodowi Yorcków von Wartenburg, którzy wedle Ledebura są jedynymi żyjącymi potomkami kaszubskich Jarków.