Ilirowie byli jedynymi zwycięzcami w tej wojnie. Stacjonując na wybrzeżu w okolicach Fojnike, atakowali italskie okręty handlowe, jednych Italików zabijając, a drugich uprowadzając w niewolę. Z powodu ich działalności pirackiej, Rzymianie postanowili zainterweniować, wysyłając posłów. Interwencja zakończyła się fiaskiem.
Rzymianie postanowili wówczas rozpocząć przygotowania do pierwszej wojny z Ilirią, nie starając się nawet ostrzec Ilirów przed nią. Teuta, nieświadoma rzymskich przygotowań do wojny, wysłała flotę, celem zdobycia Czarnej Korkyry wiosną 229 p.n.e. Pomimo początkowych sukcesów Ilirowie przegrali wojnę. Wiosną 228 p.n.e. doszło do rozpoczęcia negocjacji. Teuta postanowiła przyjąć rzymskie warunki: zapłacenie odszkodowania, wycofanie się, oprócz kilku okręgów w okolicach Rhizon, z Ilirii oraz nie wypływanie poniżej Lissos nie więcej niż z dwoma okrętami. Rzym zaś ze swej strony uznał Pinnesa, bratanka Skerdylaidasa, za króla okrojonego państwa Ardiajów i zaliczyli go do swych przyjaciół. Utworzyli także buforowe państwo Demetriusza z Faros. Ten, po Teucie, przejął władzę i opiekę nad małoletnim Pinnesem.