Produkcja toksyn prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia powłok ciała i objawów ogólnoustrojowych zatrucia. Rozlane zapalenie otrzewnej: Słaby rozwój sieci większej ułatwia przeniesienie infekcji w głąb jamy brzusznej. Należy wykluczyć przyczyny chirurgiczne ostrego brzucha, co często oznacza wykonanie laparotomii. Oprócz odprowadzenia nagromadzonej ropy oraz wycięcia połączeń naczyniowych z pępkiem stosuje się antybiotykoterapię. Zapalenie (przetrwałego) moczownika: moczownik to struktura obecna w okresie płodowym, wykształcana z omoczni. Przejściowo łączy pęcherz moczowy z pępkiem. Normalnie pozostaje po nim tylko pasmo tkanki łącznej; jeżeli zachowa ono drożność, może stanowić potencjalne ognisko infekcji. Ropnie: ograniczone do powłok skórnych albo umiejscowione w wielu przypadkowych miejscach z powodu rozsiewu drogą krwionośną. Metoda chirurgicznego usunięcia ich zawartości zależy od lokalizacji. Uszkodzenia wątroby i dróg żółciowych: niedrożność żyły wrotnej z powodu wstępującej infekcji oraz wtórnej zakrzepicy prowadzi do wytworzenia zawiłej sieci krążenia obocznego (ang. portal cavernoma). Z powodu nadciśnienia mogą wytworzyć się żylaki;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zapalenie pępka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.