Zygmunt Błażejewicz ps. „Zygmunt” (ur. 20 września 1918 w Witebsku, zm. 1 kwietnia 2017 w USA) – porucznik Armii Krajowej, żołnierz powojennego polskiego podziemia niepodległościowego, dowódca 1 szwadronu 5 Brygady Wileńskiej AK.
Życiorys W 1938 zdał maturę w Gimnazjum ojców Jezuitów w Wilnie, a w czerwcu 1939 ukończył Dywizyjny Kurs Podchorążych Rezerwy 1 Dywizji Piechoty Legionów przy 5 pułku piechoty Legionów w Wilnie z tytułem podchorążego rezerwy. Walczył w wojnie obronnej 1939 w 2. kompanii ciężkich karabinów maszynowych 6 pułku piechoty Legionów. Od listopada 1939 w konspiracji, w grupie SZP-ZWZ-AK „Niemenczyn”. Od września 1943 w oddziale partyzanckim por. Adama Boryczki „Tońka”, stanowiącym zalążek 6 Brygady Wileńskiej (w patrolu por. Piotra Motylewicza „Szczepcia”). W 6 Brygadzie w 1944 dowodził plutonem szturmowym. Wykonał szereg akcji przeciw niemieckim i litewskim siłom okupacyjnym oraz grupom komunistyczno-rabunkowym i partyzantce sowieckiej. 11 listopada 1944 awansowany na porucznika.