Celina Filipowicz-Osieczkowska (ur. 1891, zm. 13 września 1940 w Kurytybie w Brazylii) – historyk sztuki, bizantynolog.
Życiorys Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego. Doktorat z historii sztuki bizantyńskiej napisała pod kierunkiem Vojeslava Molè. Odbyła także studia w Paryżu pod kierunkiem wybitnego bizantynologa Gabriela Milleta. Od 1936 członek International Convention of Byzantinists and Art Historians w Rzymie. Wybuch wojny w 1939 zastał ją w Londynie. Udała się przez Portugalię do Brazylii, gdzie niebawem zmarła.
Zainteresowania naukowe Analizowała głównie ilustracje występujące w rękopisach bizantyńskich. Zajęła się też wpływami malarstwa bizantyńskiego w Polsce, widocznymi zwłaszcza w malowidłach z XIV wieku (min. kaplica św. Trójcy na zamku lubelskim i kaplica Świętokrzyska na Wawelu). Na podstawie tych malowideł wysunęła tezę o istnieniu polskiej szkoły malarstwa bizantyńskiego, która łączyła ikonografię bizantyńską z malarstwem zachodnim. Teza ta w polskiej nauce się nie utrzymała.