thumb|250px|Nagrobek ks. St. Nizińskiego w Buku Stanisław Niziński (ur. 16 kwietnia 1848 w Pleszewie, zm. 5 grudnia 1932 w Buku) – kanonik honorowy Kapituły Metropolitarnej w Poznaniu, dziekan dekanatu bukowskiego, radca duchowny, proboszcz dobrzycki w latach 1897–1903 i bukowski w latach 1906–1932, oficer rezerwy, działacz niepodległościowy i społeczny.
Życiorys Urodził się w rodzinie rolnika Józafata i Józefy z Bielawskich. Ukończył szkołę elementarną, następnie podjął naukę w Królewskim Katolickim Gimnazjum w Ostrowie, z którego w 1863 r. został wydalony. Naukę kontynuował w Gimnazjum w Śremie. Następnie wstąpił do seminarium duchownego w Poznaniu, lecz z powodu Kulturkampfu zmuszony był przerwać studia w Poznaniu. Ukończył je w Pradze czeskiej i tam z rąk biskupa Karola F. Pruchy otrzymał święcenia kapłańskie 20 kwietnia 1875 r.
Po powrocie na ziemie polskie otrzymał skierowanie do pracy w parafii św. Marcina w Poznaniu jako wikariusz. Ścigany przez władze pruskie za działalność niepodległościową musiał ukrywać się w gościnnych dworach wielkopolskich, zwłaszcza u Niegolewskich i Trzcińskich, gdzie pełnił m.in. funkcję nauczyciela domowego.