thumb|Wózek z saturatorem na gdańskiej ulicy Długiej, rok 1968 thumb|Wózek z saturatorem z lat 60.–70. XX wieku na wystawie
Saturator – aparat lub urządzenie do saturacji, czyli nasycania cieczy gazem. Stosowany jest w różnych dziedzinach przemysłu, także w medycynie (na przykład do nasycania wody dwutlenkiem węgla w celu przygotowania kąpieli kwasowęglowych).
Saturacja w PRL W Polsce saturator najczęściej kojarzony jest z saturatorem wózkowym do produkcji wody sodowej (przez nasycanie wody dwutlenkiem węgla), popularnym elementem krajobrazu ulicznego w czasach PRL-u, obecnie zaliczanym do ówczesnego folkloru. Te „punkty handlu detalicznego” oferowały albo „czystą” wodę sodową albo z domieszką syropu owocowego. Saturator z oprzyrządowaniem składał się z: wózka na dwóch kołach motorowerowych, z aparatem do saturacji i szafką butli ze sprężonym gazem (najczęściej dużej, przemysłowej) słojów z dozownikiem na syrop o sztucznym aromacie owocowym (standardowo dwóch, na dwa gatunki syropu – zwykle malinowy i cytrynowy) węży do podłączenia wody kilku szklanek. Dodatkowe wyposażenie takiego urządzenia mogły stanowić: parasol (markiza chroniąca sprzedawcę od słońca) łańcuch z kłódką (zabezpieczenie przeciw kradzieży). thumb|left|Samoobsługowy saturator z wodą sodową przy ul.