Książkę ekranizowano dwukrotnie: Dersu Uzała (1961), wersja radziecka w reżyserii Agasi Babajana (Агаси Бабаян) i Dersu Uzała (1975), bardziej znana wersja japońsko-rosyjska, którą wyreżyserował Akira Kurosawa. Film dostał liczne nagrody na festiwalach filmowych w ZSRR, USA (Oscar 1975) i innych krajach, a także znalazł się na watykańskiej liście najlepszych filmów w historii kina jako „wartościowy”.
W domu rodzinnym Arsienjewa we Władywostoku znajduje się poświęcone mu muzeum oraz jego pomnik. Imieniem Arsienjew nazwano nieduże miasto w Kraju Nadmorskim (gdzie też mieści się muzeum) i lodowiec.
Życie prywatne Władimir Arsienjew umierając pozostawił żonę Margeritę N. Arsienjewną. Została ona aresztowana w 1934 i w 1937 oskarżona o przynależność do podziemnej organizacji szpiegowsko-dywersyjnej, której przywódcą miał być jej zmarły mąż. 21 sierpnia 1938, po trwającej 10 minut rozprawie, sąd wojskowy skazał ją na śmierć. Wyrok został wykonany natychmiast. Córka z tego małżeństwa – Natalia, została aresztowana w kwietniu 1941 i zesłana do Gułagu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne (ros.)
Kategoria:Absolwenci Władymirskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu Kategoria:Ludzie związani z Władywostokiem Kategoria:Pisarze podróżnicy Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy XX wieku Kategoria:Rosyjscy pisarze Kategoria:Rosyjscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1930