Czerwonego Zagłębia (obecnie 3 Maja), doszło do wyburzeń i przebudów w sąsiedztwie dworca oraz węzła komunikacyjnego; w połowie lat 70. XX wieku zakończono przebudowę tego odcinka, w wyniku której powstały m.in. dwie dwupasmowe jezdnie, dwutorowe torowisko tramwajowe, przystanki autobusowe oraz przejście podziemne łączące rejon „Patelni” z budynkiem dworca i przystankami tramwajowymi.
W latach 70. wykształcił się niewielki, nienazwany placyk w sąsiedztwie przecięcia głównych ciągów pieszych i komunikacyjnych; mieszkańcy zaczęli określać go mianem „Patelni”, co wiązano z nagrzewaniem się płyt nawierzchni w upalne dni. W latach 90. przestrzeń ta pełniła przede wszystkim funkcję miejsca tranzytu i drobnego handlu – działały tam m.in. niewielkie pawilony, w których sprzedawano jedzenie, napoje i odzież. Pod koniec dekady podejmowano decyzje o przebudowie śródmieścia w tym rejonie.
W 1995 rozstrzygnięto konkurs na projekt przebudowy centrum, którego zwycięska koncepcja stała się punktem wyjścia do dalszych prac przygotowawczych. W 1998 miasto rozpoczęło działania związane z realizacją programu przebudowy śródmieścia, obejmującego m.in. powiązanie ul. Modrzejowskiej z dworcem i ul. Jana Kilińskiego poprzez ciąg podziemny pod ul.